กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 410 หลิวเป้ยยังคงบีบน้ำตา ประชาชนต่างวิ่งกลับไปกินข้าวที่ซินเหย่หมดแล้ว!
ชายชราข้างกายนางกำไม้เท้า มองกลับไปทางที่พวกตนเดินมา
ซินเหย่อยู่ข้างหลังนี่เอง
ที่นั่นมีบ้านที่พวกเขาอยู่มาหลายสิบปี มีพืชผลที่ยังเก็บเกี่ยวไม่หมด มีไหดินเผาที่ฝังไว้ตรงโคนกำแพง และยังมีไก่กับเป็ดที่เอามาด้วยไม่ทัน
ข้างหน้าคือเซียงหยาง แต่เซียงหยางอยู่ที่ไหน ไม่มีใครรู้ บางคนบอกว่าที่นั่นมีเสบียง แต่ก็ยังไม่มีใครเคยเห็น
ชายชราคนหนึ่งที่ผมหงอกแซมค่อย ๆ เดินไปข้างทาง แล้วตะโกนไปทางกองทัพโจโฉ
“ที่พวกท่านพูดเป็นเรื่องจริงหรือ?”
หลี่หย่วนตอบทันที
“ข้าหลี่หย่วนเป็นคนพูด อัครมหาเสนาบดีโจเป็นคนรับปาก”