กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 385 สิ่งสำคัญที่สุดของคนเรา คือการอู้งานไปตลอดทาง!
หลี่หย่วนหยิบแผ่นไม้ไผ่จารึกอีกม้วนออกมาจากแขนเสื้อ
“ข้าถามท่านหมอฮว่ามาแล้ว ขอแค่รถม้ามีตัวกันสะเทือน ไม่เดินทางตอนกลางคืน แต่ละวันเดินทางไม่เกินสามสิบลี้ เตรียมสมุนไพรติดรถไปให้พอ มีพี่ใหญ่คอยคุ้มกัน แล้วพาผู้ช่วยหมอไปด้วยอีกสองคน ก็ออกเดินทางได้แล้ว”
โจโฉหันไปมองฮว่าถัวที่อยู่ไม่ไกล
ฮว่าถัวกำลังถูกลูกศิษย์กลุ่มหนึ่งล้อมถามเรื่องสมุนไพร พอได้ยินเสียงทางนี้ก็เงยหน้ามองมา
โจโฉกวักมือเรียกเขา
“ท่านหมอฮว่า เขาไปอำเภอเฉียวได้หรือ?”
ฮว่าถัวเดินเข้ามา มองหลี่หย่วนก่อนแวบหนึ่ง
“ได้”
โจโฉขมวดคิ้ว