กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 ให้เจ้าไปร่วมงานศพ เจ้ากลับเอาหมวกซื่อจื่อไปทำให้น่ารังเกียจเนี่ยนะ?
“แต่หยวนซ่างกุมทั้งเมืองเงียบกุ๋น โถงตั้งศพ ตราประจำตำแหน่งพร้อมสายตรา แล้วก็คนเก่าของอ้วนเสี้ยวเอาไว้”
“ถ้านายท่านส่งไปแค่คำไว้อาลัยธรรมดาฉบับหนึ่ง เสิ่นเพ่ยก็ยังถ่วงเวลาได้”
“รอให้งานศพเสร็จก่อน แล้วค่อยแต่งคำสั่งเสียขึ้นมาสักฉบับก็ยังทัน”
หลี่หย่วนยกพู่กันขึ้น เขียนคำว่า “พี่” ลงบนผ้าไหม
“แต่เมื่อไรที่ราชสำนักประกาศยอมรับหยวนถานเป็นซื่อจื่อต่อหน้าทุกคน เสิ่นเพ่ยก็จะไม่มีเวลาแล้ว”
ปลายพู่กันตวัดไปอีกครั้ง
ข้างคำว่า “พี่” มีคำว่า “น้อง” เพิ่มขึ้นมา
“เขาต้องให้หยวนซ่างขึ้นสืบทอดตำแหน่งก่อนที่หยวนถานจะได้รับราชโองการจากราชสำนัก”
“แล้วก็ต้องทำให้เด็ดขาดจนไม่มีทางหันกลับด้วย”