กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 303 แค้นจนอยากจะฟันไอ้กบฏที่ขอลาพักร้อนแบบได้ค่าจ้างนี่ทิ้งซะเดี๋ยวนี้!
ดูแล้วแต่ละขั้นตอนไม่ได้ยุ่งยากอะไร แต่พอลงมือทำจริง กลับต้องเคร่งครัดกว่าวิธีที่หมอทหารทำจนชินมาตลอดหลายสิบปีมากนัก
พอฟ้ามืดสนิท ทหารแก่ที่เจ็บขาซึ่งได้รับการรักษาเป็นคนแรกก็ลืมตาขึ้นมา
“น้ำ...”
ทหารพยาบาลรีบยกน้ำอุ่นมาให้
ทหารแก่ดื่มไปสองอึก ในคอยังแห้งผาก แต่รู้สึกตัวดีกว่าตอนกลางวันมากแล้ว
หมอทหารอาวุโสลองแตะหน้าผากเขา
ยังร้อนอยู่
แต่ไม่ได้ร้อนจนน่ากลัวเหมือนช่วงเช้า
“ชีพจรเป็นอย่างไรบ้าง?”