กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 250 มีเถ้าแก่หน้าเลือดเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย นอนกรนยังถูกมัดติดรถเสบียง!
เถ้าแก่หน้าเลือดคนนี้รู้จักแต่เอาผลงานมาแลกเป็นงานที่มากขึ้น
กัวเจียอยู่ข้าง ๆ หัวเราะจนไหล่สั่น
เตียนอุยถามอย่างจริงจังว่า “น้องสาม ในคุกทหารมีเนื้อให้กินหรือไม่?”
หลี่หย่วนหันหลังเดินหนีทันที
“ไม่มี”
เตียนอุยรีบเดินตาม
“ถ้าอย่างนั้นข้าก็ไม่ไป”
โจโฉมองทั้งสองคนเดินจากไป รอยยิ้มที่เพิ่งกลั้นไว้ก็ผุดขึ้นมาอีก
สองชั่วยามให้หลัง ทหารสอดแนมคนหนึ่งควบม้าเต็มฝีเท้ามาจากทางใต้