กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 โง่ได้อย่างเป็นธรรมชาติ! เฉาไท่ทุบเท้าตัวเองทันที
วันต่อมาก่อนเที่ยง ลานหลังบ้านของหลี่หย่วนมีของกองอยู่เต็มไปหมด
ทรายขาวใส่ถุงไว้สิบกว่าถุง
หินปูนกองอยู่ตรงมุมกำแพง
ขี้เถ้าจากการเผาหญ้าและไม้ใส่ไว้ในโอ่งใบใหญ่ พอลมพัดมาก็ฟุ้งจนแสบคออยากไอ
ก้อนตะกั่ว ดินประสิว และแร่สีขาวอีกหลายก้อน ถูกแยกเป็นหมวดหมู่วางไว้ใต้เพิง
เฉาไท่ยืนอยู่ตรงประตูลาน สีหน้าตื่นเต้นทั้งที่ดูออกว่านอนไม่พอ
“อาจารย์ ข้าเอาทรายขาวมาแล้ว”
“พ่อบ้านของบ้านที่กำลังทำสวนอยู่นอกเมืองยังถามข้าเลยว่าจะเอาทรายละเอียดไปทำอะไรตั้งมากมาย”
หลี่หย่วนเงยหน้ามอง