กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 ร้องไห้เก่งขนาดนี้ เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วรึ?
“เขามีคนแค่ไม่กี่ร้อย จะไปปราบอ้วนสุดได้หรือ? พวกในราชสำนักจอมปลอมของอ้วนสุดแค่ถ่มน้ำลายใส่คนละคำ ก็ท่วมเขาตายแล้ว”
“เหล่าผู้ครองแคว้นตั้งมากมายทั่วแผ่นดินยังแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น แต่หลิวเป้ยกลับรีบมาจนแซงหน้าคนอื่นหมด”
“เขาจงรักภักดีหรือ?”
“เขาแค่ได้กลิ่นเนื้อหอม ๆ จากหม้อที่ชื่อว่าราชสำนักเท่านั้นแหละ”
โจหองฟังแล้วเข้าใจทันที เขาตบสมุดบัญชีฉาดหนึ่ง
“ที่แท้ก็จะมาหลอกเอายศเอารางวัลนี่เอง!”
หลี่หย่วนมองเขาแวบหนึ่ง
“ท่านแม่ทัพจื่อเหลียนสรุปได้ตรง ๆ ง่าย ๆ แต่ก็ถูกแทบทั้งหมด”
โจหยินพูดเสียงขรึมว่า “ถ้าปล่อยให้หลิวเป้ยเข้าเฝ้าได้จริง ต่อไปคงมีปัญหาไม่น้อย”