กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 63 โจโฉมองจนโง่: ชื่อเสียงซวนจ้อมีค่าแค่ไหนกัน ดินใหม่เต็มพื้นนี่สิถึงจะของจริง!
หลี่หย่วนชี้ไปที่ขบวนเกวียนด้านหลัง
“อย่าเพิ่งร้องไห้ ข้าเอาของมาฝากเจ้า”
โจหองมองตามไปอย่างไม่ค่อยไว้ใจ
“อะไร?”
“ถั่วเก้ากระสอบครึ่ง หญ้าเลี้ยงสัตว์สิบห้ามัด เหล็กเก่าหนึ่งร้อยสามสิบเจ็ดจิน หม้อชำรุดเจ็ดใบ ช่างเหล็กสามครอบครัว ช่างไม้สองครอบครัว แล้วก็คนที่ทำงานได้อีกร้อยกว่าคน”
ตอนแรกโจหองตาเป็นประกายขึ้นมา
เหล็กเก่า
ช่างเหล็ก
หญ้าเลี้ยงสัตว์