เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 44 เป็นคนสิ่งที่สำคัญที่สุด ก็คือต้องหน้าด้านเข้าไว้!
ก็เพิ่งรีดของจากอ้วนเสี้ยวมาได้หมาด ๆ
แต่หลิวเป้ยหันไปมองหลี่หย่วนแล้ว สายตาของเขาดูอ่อนโยน
“เมื่อครู่ข้าได้ฟังที่นายทะเบียนหลี่พูด ทุกคำล้วนคิดเผื่อท่านโจกับทหาร ข้านับถือจากใจจริง”
หลี่หย่วนเลิกคิ้ว
‘คราวนี้พุ่งเป้ามาที่ข้าแล้วหรือ?’
หลิวเป้ยถอนหายใจแล้วพูดต่อ “ตอนนี้บ้านเมืองวุ่นวาย ชาวบ้านต้องหนีจากบ้านเกิด ข้าเองก็เป็นแค่คนเล็ก ๆ คนหนึ่ง ได้แต่เจ็บใจอยู่เสมอที่กำลังของตัวเองมีน้อยเกินไป ช่วยให้ชาวบ้านอยู่กันอย่างสงบสุขไม่ได้”
“พอเห็นว่าท่านโจมีคนที่ลงมือทำงานจริงอย่างนายทะเบียนหลี่อยู่ด้วย ข้าก็ทั้งดีใจและละอายใจ”
พูดไปพูดมา ขอบตาของเขาก็แดงขึ้นมานิด ๆ เสียด้วย
“ถ้าบ้านเมืองมีคนอย่างนายทะเบียนหลี่มากกว่านี้สักสองสามคน ชาวบ้านคงไม่ต้องลำบากถึงขนาดนี้”