กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 638 ฉันคือเธอหวังปิงปิง ผู้สื่อข่าวสถานีโทรทัศน์แห่งชาติ
เวลา 2 นาฬิกา 20 นาที เช้ามืด ชายฝั่งตะวันออกของประเทศจีน อ่าวจงไห่
ท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยเมฆดำทะมึน ลมหนาวพัดกระหน่ำอย่างเหน็บแนม
รถถังและรถหุ้มเกราะนับไม่ถ้วนกำลังรวมพลอยู่บนหาดเลนที่กลายเป็นน้ำแข็ง เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธทีละลำบินวนลาดตระเวนอยู่กลางทะเล แม้แต่เรือรบของกองทัพเรือก็แล่นเข้าแม่น้ำหวงผู่แล้ว เพื่อสร้างแนวป้องกันเมืองชั้นสุดท้าย
ใต้ดินลึกลงไป 800 เมตร ของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์อ่าวจงไห่ น้ำมวลหนัก 5,000 ตันก็กำลังถูกขนย้ายอย่างเร่งด่วน ขนย้ายได้เท่าไรก็เอาเท่านั้น ที่เหลือก็จำต้องยอมปล่อยให้กลายเป็น “ตัวล่อ”
ข่าวดีก็คือ ความลึกที่ใช้กักเก็บนั้นลึกมากพอ ต่อให้ต้องขุดก็ยังต้องขุดกันอยู่พักหนึ่ง