เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 363 ฉันจะเป็นเจ้านายเอง
“จังหวัดยามางาตะนี่ดีจริง ๆ เลยนะ คนน้อย เป็นที่รู้จักกันในวงแคบ พอหิมะขาวโพลนก็งดงามราวกับโลกในเทพนิยาย แต่คนที่รู้กลับมีน้อยนิด!”
“เห็นสองคนตรงมุมกำแพงนั่นไหม เมื่อกี้เพิ่งไปถามมาแล้ว เป็นคู่รัก ตั้งใจมาจากฮอกไกโดเพื่อรอรถไฟสีชมพู!”
“โอ๊ยยย โรแมนติกจริง ๆ เลยนะ การรอคอยท่ามกลางหิมะที่โปรยปรายทั่วท้องฟ้า ช่างเป็นความสุขที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ......”
หลังจากเค่อเทียนฉิงมาถึงสถานีรถไฟอุเซ็นนาริตะ ก็วิดีโอคอลหาพี่จิน
โชว์ทิวทัศน์หิมะที่โดดเดี่ยวแปลกแยกจากโลกภายนอก งดงามราวกับความฝันที่ดูไม่จริงตรงนี้ให้เธอดู
สถานีรถไฟอินฟลูเอนเซอร์แห่งนี้ไม่ใหญ่โต มีเพียงอาคารเตี้ย ๆ สองหลัง ด้านหลังเป็นป่าไม้ ด้านหน้าเป็นรางรถไฟ รถไฟน้อยหลากสีที่เล่าลือกันนั้นก็แล่นมาจากความขาวโพลนทางด้านเหนือ
“เทียนฉิง หิมะตกหนักขนาดนี้ เธอไม่หนาวเหรอ” พี่จินถามเค่อเทียนฉิง