ตอนที่ 297 ขอให้ชาติหน้าเรายังเป็นศัตรูกัน

ตอนที่ 297 ขอให้ชาติหน้าเรายังเป็นศัตรูกัน

15 นาทีต่อมา การเย็บแผลก็เสร็จสิ้น

ใบหน้าครึ่งซีกของเถียนเชียนถิงถูกปิดทับด้วยผ้าก๊อซหนา ๆ

“กินเนื้อหน่อยสิ เติมหน่วยพลังงาน”

จินเชาเยว่หั่นเนื้อหมาป่าส่งให้เธอชิ้นหนึ่ง

เถียนเชียนถิงไม่มีความอยากอาหาร “ฉันกินไม่ลง”

เฟิงเฉิงเฟิงเอ่ยเรียบ ๆ ประโยคหนึ่ง “ผมแนะนำให้คุณพยายามกินสักหน่อย บาดแผลจะได้หายเร็ว”

เพียงเท่านั้นเธอจึงรับเนื้อที่จินเชาเยว่ยื่นให้มา ฉีกเป็นเส้น ๆ ก่อนแล้วจึงค่อยส่งเข้าปาก เพราะถ้าอ้าปากกว้างเกินไปจะไปดึงรั้งบาดแผล เจ็บมาก

เวลาต่อจากนั้น สองสามคนก็รอทีมกู้ภัยอยู่ในถ้ำหิน

เฟิงเฉิงเฟิงออกไปเก็บฟืนในป่ามาบ้าง กองไฟค่ายลุกโชน อุณหภูมิในถ้ำก็สูงขึ้นตามมา