กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 249 ฉันตัดสินใจแล้ว ฝึกหมี
เส้นทางในป่าช่างเดินยากเสียจริง หรือพูดให้ถูกคือมันไม่มีเส้นทางเลยต่างหาก!
ถึงหิมะจะทับถมหนาแค่ไหน เลื่อนหิมะที่บรรทุกของหนักก็ยังคงติดขัดเป็นระยะเพราะก้อนหินใหญ่และท่อนไม้ที่จมอยู่ใต้ผิวกองหิมะ
ทำให้ระยะทางเดินไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงต้องใช้เวลาถึงสามชั่วโมงเข้าให้ได้!
พอกลับถึงค่ายพักก็ปาเข้าไปบ่ายสามโมงแล้ว!
เค่อเทียนฉิงไม่อยากกลับไปขนวัวมัสก์กับหมาป่าที่เหลืออีกแล้ว เพราะเหนื่อยเกินไปจริง ๆ!
ถ้าเมื่อก่อนไม่ใช้หนังหมีสีน้ำตาลทำถุงมือคู่หนึ่งไว้ คงถึงขั้นมือที่ลากเลื่อนหิมะถลอกหนังแน่ ยิ่งตลอดทางยังมีลมหนาวพัดและหิมะตกปรอย ๆ แบบนี้ ทรมานคนแท้ ๆ!