กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 235 ไปกันเถอะ เราไปล่าหมีกัน
วันแรกของการเอาชีวิตรอดกลางแดนร้าง เค่อเทียนฉิงได้พบผืนดินทำเลมงคลถูกใจเธอ
พักผ่อนครู่หนึ่งแล้ว เธอก็ร่วมกับโลกิโค่นไม้สามท่อนขนาดเท่าแขนคน ประกอบเป็นโครงรูปทรงกรวยสามเหลี่ยม
คลุมด้วยผ้าใบกันฝน ที่พักพิงชั่วคราวที่กันลมกันฝนได้ก็เสร็จสมบูรณ์
ก่อนจะสร้างค่ายพัก สิ่งที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นการจัดการอาหารของวันนี้
โลกิสำรวจลำธารเล็ก ๆ รอบค่ายพัก น้ำเย็นเฉียบและใสสะอาด ข่าวดีคือแทบไม่ต้องกรอง ต้มให้เดือดก็ดื่มได้ ข่าวร้ายคือมองไม่เห็นปลา
ตรงกับสุภาษิตโบราณที่ว่า น้ำใสเกินไปย่อมไร้ปลา
ดังนั้นหากอยากกินปลาก็ต้องไปเอาที่ริมทะเลสาบ วางตาข่ายดักสัตว์หรือตกเบ็ด