ตอนที่ 233 ตื่นมาก็เริ่มแล้วงั้นเหรอ

ตอนที่ 233 ตื่นมาก็เริ่มแล้วงั้นเหรอ

อีก 15 นาทีผ่านไป......

ในที่สุดทุกคนก็ทนไม่ไหว ปล่อยให้กลุ่มของเถียนเชียนถิงเฝ้าค่ายพัก ส่วนคนที่เหลือทำคบเพลิง ภายใต้การนำทางของช่างภาพ พากันเข้าไปหาคนในป่า

ช่วงเวลานี้ ดวงอาทิตย์เพิ่งลับขอบฟ้า ท้องฟ้ายังสว่าง แต่ในป่ากลับมืดจนต้องอาศัยคบเพลิงส่องสว่างเท่านั้น

ฤดูปลายใบไม้ร่วงต้นฤดูหนาว อุณหภูมิยามค่ำคืนลดลงต่ำกว่า 10 องศาเซลเซียสอย่างรวดเร็ว

ไม่มีเสียงหรีดหรีด ไม่มีเสียงนกร้อง บางครั้งมีเสียงคำรามของสัตว์ที่ไม่รู้จักชื่อลอยมาจากระยะไกล

สัตว์กินเนื้อในป่ามักออกล่าเหยื่อในยามกลางคืน

ด้วยเหตุนี้ ถึงแม้ชายฉกรรจ์หลายคนจะเดินอยู่ด้วยกัน ก็ยังรู้สึกหวาดผวาอยู่ดี

“เค่อเทียนฉิง——!”

“หวังเจี้ยนกั๋ว——!”