เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากนั่งรถไฟมาสองวันหนึ่งคืน ในที่สุดคู่สามีภรรยาหานป๋ออวี่ก็เดินทางมาถึงสถานีเมืองเจียง
ตั้งแต่ขึ้นรถไฟมา พวกเขาแทบไม่ได้ข่มตานอนเลย
ทั้งสองคนต่างอยู่ในความตื่นเต้นดีใจ เฝ้ารอคอยอย่างจดจ่ออยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ไม่รู้สึกถึงความเหน็ดเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย
สองสามีภรรยาปรึกษาหารือกันอย่างละเอียดว่าจะไปซื้อของที่ตลาดสรรพสินค้าก่อน “ผู้เฒ่าทั้งสองของตระกูลเจียงอายุมากแล้ว ซื้อเสื้อผ้าที่ให้ความอบอุ่นสักหน่อย แล้วก็ซื้ออาหารบำรุงอีกนิด…”
ของคนอื่นยังพอว่า แต่ในเรื่องของลูกสาว สองสามีภรรยากลับกลัดกลุ้มใจขึ้นมาเพียงเรื่องนี้
บางทีอาจเป็นเพราะยิ่งใส่ใจ ก็ยิ่งกลัวจะทำผิดพลาด และยิ่งกังวลว่าเจียงหนิงหนิงจะไม่ชอบ
พวกเขาไม่เข้าใจลูกสาวเลยแม้แต่นิดเดียว
เธอชอบอะไรกันนะ
ดูเหมือนจะไม่เคยเห็นเธอจู้จี้จุกจิกเรื่องอาหารการกินเสื้อผ้าที่อยู่อาศัย เรื่องเดียวที่ชอบก็คือ…รับใช้ประชาชน
คงไม่ใช่ว่าพวกเขาจะต้องมอบธวัชผ้าไหมสักผืนให้ลูกสาวหรอกนะ