กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮั่วตงหลินถูกสายตายั่วยวนของภรรยามองจนต้องเชิดหน้าอกขึ้น กระแอมไอเบา ๆ สองทีแล้วเอ่ยว่า “ตอนเที่ยงวันพวกคุณไปกินที่โรงอาหารนะ สนามฝึกอยู่ไม่ไกลพอดี”
เจียงหนิงหนิง “ปู่กับย่าตื่นมาแต่เช้าห่อเกี๊ยวผักกาดดองกากหมูไว้แล้ว...”
ฮั่วตงหลินเอ่ยขัดคำพูดของเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ไปโรงอาหาร วันนี้มีอาหารจานใหญ่”
สองสามีภรรยาสบตากันครู่หนึ่ง
“...ตกลง”
คำพูดบางอย่างพูดตรง ๆ ไม่ได้ เจียงหนิงหนิงเข้าใจความหมายแล้ว
ฮั่วตงหลินกำชับประโยคนี้เสร็จ ก็สาวเท้าอย่างเร่งรีบจากไปอีกครั้ง
เมื่อเดินมาถึงมุมลับตา เขาอดใจไม่ไหวอีกต่อไป รีบหยิบจดหมายรักออกมาดู
ขณะที่คลี่ออก ใจเตลิด
พอเห็นเนื้อความในจดหมาย มุมปากที่ยกยิ้มก็ค่อย ๆ หุบลงทีละนิด