เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เดิมทีเจียงหนิงหนิงยังรู้สึกเป็นห่วงลูกชายอยู่บ้าง นึกไม่ถึงว่าพอออกมา จะเห็นเด็กน้อยนั่งอยู่ท่ามกลางคุณอาคุณน้ากลุ่มหนึ่ง
ด้านหนึ่งรับของกินที่ป้อนให้ อีกด้านก็พูดการแสดงตลกเดี่ยว ทำลายชื่อเสียงของครูเขา
“ในหนังสือพิมพ์พวกคุณเห็นครูฉันเคร่งขรึมมากใช่ไหมล่ะ”
ทุกคนพยักหน้าอย่างแรง
“เฮ้อ! นั่นเพราะพวกคุณยังไม่เคยเจอเจินเหรินของเขา ทุกท่านลองเดาสิว่าเป็นยังไง สีหน้าเขาเคร่งขรึมขนาดผียังต้องยอมสยบ สองตาเปล่งประกายดั่งคบเพลิง อาศัยแค่ท่วงท่ายกปืนของคุณ กวาดตามองแวบเดียวก็ฟันธงได้แล้วว่าจะยิงเข้ากี่ห่วง…”
เจียงหนิงหนิงสาวเท้าก้าวขึ้นหน้าอย่างรวดเร็วแล้วอุ้มก้อนแป้งน้อยเข้ามาไว้ในอ้อมอก ขัดจังหวะคำพูดของเขา ถามว่า “เจ้าตัวน้อย กินขนมไปเยอะขนาดนี้ ขอบคุณคุณอาคุณน้าแล้วหรือยัง”