เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พ่อ ฉันไม่ได้ป่วยสักหน่อย” เซี่ยเซี่ยส่ายหัวน้อย ๆ
หม่านหม่านรีบวิ่งเข้ามาทันที: “น้องสาวเชื่อฟังนะ ฉีดยาไม่เจ็บเลยสักนิด ถ้าไม่เชื่อ ให้พ่อไปฉีดเป็นเพื่อนเธอสักสองเข็มสิ”
ฮั่วตงหลิน: “…”
หลังจากเงียบไปไม่กี่วินาที เขาก็ถามขึ้น: “นายสนิทกับน้องสาวขนาดนี้ ทำไมไม่ไปฉีดยาเป็นเพื่อนน้องล่ะ”
หม่านหม่านมองพ่อไข่ดำของเขาด้วยสายตาที่เหมือนกำลังมองคนปัญญานิ่ม
เสียงเด็กอ่อนหวานพูดอย่างมีเหตุผลเต็มเปี่ยม: “ก็แน่นอนสิ เพราะว่าฉันกลัวเจ็บนี่นา พ่อหนังหนาเนื้อด้าน เหมือนหมีใหญ่ที่ฟันแทงไม่เข้าเลย”
“…”
ตอนนี้พ่อหมีมือคันยิบ ๆ อยากจะฟาดลูกหมีสักที
หม่านหม่านหลบไปอยู่ข้างหลังน้องสาว ดวงตากลมโตดำขลับกลอกไปมา: “อีกอย่างคราวก่อนพ่อบอกฉันเองว่า ฉีดยาไม่เจ็บ ก็เหมือนโดนมดกัดนั่นแหละ”
เซี่ยเซี่ยสะดุ้งตัวสั่นไปทั้งร่าง