กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลูกน้อยเงยศีรษะขึ้นเล็กน้อย สองตาเป็นประกายสุกใสประดุจกวางน้อย ร้องเรียก “แม่” ด้วยน้ำเสียงออดอ้อนน่ารักน่าเอ็นดู
หากเป็นสหายหญิงทั่วไปคงถูกความน่ารักเขย่าหัวใจจนสั่นระรัวไปนานแล้ว
ทว่าเจียงหนิงหนิงกลับไม่มีความหวั่นไหวแม้แต่น้อย เจ้าตัวน้อยทั้งสองของบ้านเธอน่ารักกว่าเด็กคนนี้เห็น ๆ
“เธอเป็นเด็กบ้านไหนกัน” เธอถาม
“แม่” เด็กน้อยดื้อดึงเป็นอย่างยิ่ง
ประหนึ่งสีซอให้ควายฟัง
ฮั่วตงหลินขมวดคิ้วแน่น คว้าคอเสื้อด้านหลังของเด็กน้อย หิ้วขึ้นมาพินิจมองกลางอากาศราวกับหิ้วลูกเจี๊ยบ
หนึ่งผู้ใหญ่หนึ่งเด็กสบตากัน
เด็กน้อยตกใจใบหน้าดุร้ายที่ขยายใหญ่กะทันหันตรงหน้าจนไม่กล้าขยับเขยื้อน
คิ้วตาแปลกหน้า ทั่วทั้งเนื้อทั้งตัวไม่มีส่วนไหนเหมือนเขาหรือภรรยาเลยสักนิด