กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮ่า ๆ! ยังมีเรื่องดีแบบนี้อยู่อีกหรือนี่
เจียงหนิงหนิงแทบจะกลั้นรอยยิ้มตรงมุมปากเอาไว้ไม่อยู่
ติดตรงที่พี่สะใภ้เหยากำลังมองตนด้วยความโกรธแค้นแทน เธอจึงจำต้องแสร้งทำสีหน้าเสียดายออกมา “เฮ้อ ถ้ารู้แบบนี้ฉันคงไม่กลับบ้านเกิดไปเยี่ยมครอบครัวหรอก”
พี่สะใภ้เหยากลับปลอบใจเธอ “เจ้าหน้าที่เว่ยเทียบกับคุณไม่ได้แม้แต่นิ้วมือเดียว นอกจากประจบสอพลอแล้ว ด้านอื่น ๆ ก็เป็นแค่ผายลม”
คำพูดนี้แฝงอารมณ์ส่วนตัวอยู่บ้าง
เจ้าหน้าที่เว่ยเลือกทำแต่งานสบาย ๆ ที่สร้างผลงานได้ง่าย แย่งชิงกันเสนอหน้าสร้างผลงาน
ในขณะที่เจียงหนิงหนิงยุติธรรมเสมอภาค แบ่งงานตามความถนัดของแต่ละคน ทุกคนจึงมีโอกาสได้โดดเด่น
ขณะที่ทั้งสองคนเดินกลับไป เจ้าหน้าที่เว่ยก็หอบเอกสารกองโตเข้ามา วางท่าราวกับเป็นหัวหน้ากลุ่ม