ตอนที่ 212 ได้รับการช่วยเหลือ

พอได้ยินว่าไช่จินฮวาเข้าโรงพยาบาล สีหน้าของเจียงหนิงหนิงก็ซีดเผือดจนแทบยืนไม่อยู่

จู่ ๆ มือข้างหนึ่งจากด้านหลังก็ยื่นมาประคองเธอไว้

เจียงหนิงหนิงหันกลับไปด้วยความประหลาดใจระคนยินดี พอเห็นใบหน้าดุดันคุ้นตานั้น น้ำตาก็ร่วงเผาะลงมาทันที “ทำไมคุณเพิ่งกลับมาล่ะ”

ริมฝีปากของเธอไร้สีเลือด ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำ บนแพขนตายังมีหยาดน้ำตาเกาะพราว

ท่าทางน่าสงสารจับใจทำให้หน้าอกของฮั่วตงหลินบีบรัด เขาเอื้อมมือไปโอบกอดเธอไว้ พลางเอ่ยขอโทษไม่หยุด “ขอโทษนะ”

คราวก่อนเขาจากไปเกือบครึ่งเดือน ช่วงเวลานี้ทำให้เธอและเด็กต้องพลอยหวาดผวากลัวไปด้วย

ล้วนเป็นความผิดของเขาทั้งสิ้น

คิ้วที่คมกริบดั่งกระบี่ของฮั่วตงหลินอ่อนโยนลง น้ำเสียงเย็นเยียบเจือไปด้วยความโทษตัวเอง “คนร้ายถูกฉันยิงปืนโดนแล้ว ย่ากับพวกเธอไม่ได้บาดเจ็บ”