เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอกินข้าวเสร็จ คนบ้านตระกูลเหล่าเจียงต่างแยกย้ายกลับห้องตัวเองเพื่อนอนกลางวัน บ่ายยังต้องตื่นไปทำงานต่อ
เจียงหนิงหนิงกำลังจะกอดลูกสาวตัวหอมฟุ้งนอน ประตูด้านนอกก็มีเสียงเคาะดังขึ้น “หนิงหนิง เปิดประตูหน่อย”
เธอเปิดประตูออกไป เห็นไช่จินฮวายกชามบะหมี่หยางชุนทำมือมาหนึ่งชาม ควันลอยกรุ่น ไอร้อนลวกจนนิ้วมือของหญิงชราแดงไปหมด
“ย่าเห็นสองคนแม่ลูกแทบไม่แตะตะเกียบบนโต๊ะอาหาร คิดว่าคงกินข้าวหม้อรวมในหมู่บ้านไม่ชิน ก็เลยตั้งใจนวดแป้งทำบะหมี่มาให้”
“ย่าคะ ขอบคุณมากนะคะ…” เจียงหนิงหนิงรู้สึกอบอุ่นวาบในใจ
ชาติปางก่อนเธอไม่มีคุณย่า เกิดมาสองชาติเพิ่งเคยสัมผัสความรักอย่างไร้เงื่อนไขจากผู้อาวุโสเป็นครั้งแรก ปลายจมูกจึงอดแสบชาขึ้นมาไม่ได้
ไช่จินฮวาพูดด้วยสีหน้าเปี่ยมเมตตา “คนครอบครัวเดียวกัน พูดจาเกรงใจอะไรกัน”