กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เถียนชุ่ยเฟินเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว ทุบตีมือของเขาอย่างสุดชีวิตแต่ก็ไร้ประโยชน์ รู้สึกได้ว่าลมหายใจในลำคอรวยรินลงเรื่อย ๆ แก้มทั้งสองข้างเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินแกมสีม่วง
ส่วนลูกชายคนเล็กที่เธอประคบประหงมดั่งแก้วตาดวงใจคนนั้น กลับหวาดกลัวจนหดตัวอยู่ตรงมุมห้อง แม้แต่ผายลมก็ยังไม่กล้า
ลูกสาวคนเล็กก็เป็นเช่นนี้ ลูกชายคนเล็กก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน!
ชั่วพริบตานั้น ความสิ้นหวัง ความไร้หนทาง และความเสียใจต่างประดังประเดเข้ามาในหัวใจพร้อม ๆ กัน
เธอผิดไปแล้ว!
ผิดมหันต์จริง ๆ ที่ทุ่มเทความรักฟูมฟักจนได้ไอ้ลูกสารเลวมาสองตัว!
หากมีโอกาสอีกสักครั้ง...
ขณะที่เถียนชุ่ยเฟินคิดว่าตนเองต้องตายสถานเดียว ฮั่วเว่ยกั๋วก็พลันปล่อยมือ เธอร่วงหล่นลงพื้นราวกับว่าวสายป่านขาด นอนกองหมดเรี่ยวแรงอยู่บนพื้นพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ คำโต ๆ
รอดชีวิตจากหายนะมาได้ น้ำตาและน้ำมูกต่างก็ไหลทะลักออกมาพร้อมกัน