กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เด็กบ้านคุณนี่แทบจะเป็นตำรวจรอบด้านแล้ว ปฏิกิริยาว่องไว การเคลื่อนไหวรวดเร็ว ไม่ว่าจะเป็นการสืบสวนคดีอาญาหรือทักษะการเจรจา ก็ทำได้สบายมือไปหมด”
ผู้เฒ่าเมิ่งมองไปทางหม่านหม่านด้วยสายตาเป็นประกาย เอามือไพล่หลัง “เจ้าหน้าที่เสี่ยวเจียง ฉันอยากพาเขาไปเมืองหลวง จากนี้และในอนาคตจะฝึกเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น!”
“พาหม่านหม่านไปเมืองหลวงเหรอคะ”
เจียงหนิงหนิงยืนอึ้งอยู่กับที่ มิน่าล่ะคราวก่อนพวกก้อนแป้งน้อยถึงร้องไห้เสียใจขนาดนั้น ที่แท้ก็เพราะเรื่องนี้นี่เอง
กลางอกพลันผุดความอาลัยอาวรณ์อันล้นพ้นขึ้นมาในชั่วพริบตา เหตุผลยื้อยุดฉุดกระชากอยู่ในสมองของเธออย่างถึงขีดสุด ด้านหนึ่งคืออนาคตอันสดใสของหม่านหม่าน อีกด้านหนึ่งคือเด็กยังเล็กเกินไป ตัดใจให้เขาไปลำบากไม่ได้