ตอนที่ 158 กล่องเหล็ก

หลังจากเก็บป้ายชื่อสเตนเลสเข้ากระเป๋า สันกรามของฮั่วตงหลินก็เกร็งแน่น ใบหน้าเย็นชาอ่านไม่ออกถึงอารมณ์ใด ๆ

เขาล้วงเอาช็อกโกแลตกำหนึ่งจากกระเป๋าออกมาอย่างสุขุมแล้วยื่นไป “พวกคุณเหนื่อยกันมากแล้ว ไปเดินยืดเส้นเอ็นกระดูกข้างหน้าหน่อยเถอะ”

เจ้าหน้าที่ทั้งสองมองหน้ากัน นี่หมายจะกันพวกเขาออกไปชัด ๆ

“ผู้การฮั่ว เก็บไว้ให้เด็ก ๆ ที่บ้านคุณกินเถอะ พอดีพวกเรากำลังจะไปเข้าห้องส้วม รบกวนคุณช่วยเฝ้าตรงนี้ด้วย” หนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้น

ฮั่วตงหลินยัดช็อกโกแลตใส่มือทั้งสองคนอย่างหนักแน่น “อดนอนทำร้ายสุขภาพ รับไปเถอะ เติมพลังงานสักหน่อย”

ช็อกโกแลตระดับสูงเหล่านี้เขาตั้งใจซื้อจากร้านมิตรภาพในเมืองหลวงกลับมาให้พวกเด็ก ๆ พอดูที่บรรจุภัณฑ์ก็รู้ว่าราคาไม่เบา เอามาใช้ผูกน้ำใจในเวลานี้ช่างเหมาะเจาะพอดิบพอดี

เจ้าหน้าที่ฝ่ายรักษาความปลอดภัยพากันเดินจากไปด้วยความยินดี แม้แต่ฝีเท้ายังเบาสบาย