ตอนที่ 145 เป็นโรคอีสุกอีใส

“ตามตัวโก่วตั้นเริ่มมีตุ่มขึ้นแล้วเหรอ”

สัญญาณเตือนที่ชัดเจนมากอย่างหนึ่งของเด็กที่เป็นโรคอีสุกอีใสก็คือมีไข้สูงฉับพลัน

เจียงหนิงหนิงจำได้เลือนรางว่า น่าจะราวทศวรรษ 90 ถึงจะมีการปลูกฝีป้องกันโรคกันอย่างทั่วถึง ในยุคนี้วิธีการรักษายังขาดแคลน ต้องพึ่งพาการหายได้เองเป็นหลัก

บางคนกายาอ่อนแอ ก็อาจพลอยเป็นภาวะแทรกซ้อนอย่างปอดบวมหรือสมองอักเสบเอาได้

เหวินซิ่วอิงเม้มปากแน่น พอเป็นเรื่องของเด็ก ต่อให้เป็นคนที่เข้มแข็งเพียงใด ในน้ำเสียงก็ยังเล็ดลอดเสียงสะอื้นออกมา “ขึ้นแล้ว แผ่นหลังมีผื่นแดงเม็ดเล็กผุดขึ้นมาหลายเม็ด ฉันตัดเล็บเขาจนเกลี้ยงแล้ว กันไม่ให้เขาเกา”

นี่เพิ่งจะเป็นวันแรกเท่านั้น ใจเธอก็ปวดร้าวทนแทบไม่ไหวแล้ว

การออกตุ่มต้องใช้เวลาราวสองสัปดาห์กว่าจะยุบลง รออีกสองวันเมื่อโรคอีสุกอีใสผุดขึ้นเต็มตัว บททดสอบของผู้ปกครองและเด็กถึงจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง