กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ปกติเจ้าตัวน้อยทั้งสองว่าง่ายมาก เคยมีครั้งหนึ่งที่เธอเลิกงานช้า ฮั่วตงหลินมารับ แต่ถวนจื่อทั้งสองก็ยังคงยืนกรานที่จะรอเธอ
กลัวว่าถ้าตามพ่อกลับบ้านแล้ว แม่หาพวกเขาไม่เจอจะร้อนใจ
ทว่าตอนนี้ถวนจื่อไม่ได้อยู่ในห้องเรียน และไม่ได้อยู่บนสนามหญ้า พอนึกถึงโทรศัพท์สายนั้นของป้าจู ในใจเจียงหนิงหนิงก็เสียขวัญ สีเลือดบนใบหน้าราวกับถูกสูบหายไป
เธอหันกลับไปคว้าแขนของชายหนุ่ม กล่าวด้วยน้ำเสียงร้อนรน “เด็ก ๆ หายไปแล้ว”
ฮั่วตงหลินมองดูใบหน้าเล็กของภรรยาที่ซีดเผือดราวกับหิมะ พลางสะกดจิตตัวเองให้สงบลงอย่างเต็มที่ แล้วตบมือเธอเบา ๆ เป็นการปลอบขวัญ “อาจจะไปห้องส้วมหรือย่าพาตัวกลับบ้านไปแล้ว พวกเราลองหาดูรอบ ๆ ดูก่อน”
ทำได้เพียงเท่านี้เท่านั้น