เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คนในครอบครัวเดินคุยกันไปพลาง ไม่นานก็มาถึงหอประชุมกลางแจ้ง
ที่นี่สามารถจุคนได้มากถึงหลักหมื่นคน
“พี่ใหญ่ ฉันขอเดินดูรอบ ๆ หน่อยนะ” วันนี้ฮั่วชุนฟางสวมชุดกระโปรงบราจีสีชมพู บนใบหน้ายังแต่งหน้าบาง ๆ มาเป็นพิเศษ
หลังจากเข้ามาในงาน เธอก็มองซ้ายแลขวา ราวกับกำลังตามหาใครบางคน
เจียงหนิงหนิงเอ่ยเตือนอย่างมีความหมายลึกซึ้ง “ชุนฟางเธออย่าวิ่งเพ่นพ่านนะ ลำดับที่นั่งล้วนมีกำหนดไว้หมดแล้ว”
“ฉันรู้แล้วล่ะ เดี๋ยวก็กลับมาหาพวกพี่แล้ว” ฮั่วชุนฟางตอบส่ง ๆ ประโยคหนึ่ง แล้วรีบก้าวเท้าเดินจากไปทันที
การจากไปของเธอ ไม่ได้ส่งผลกระทบใด ๆ ทั้งสิ้น
ครอบครัวสี่คนเดินหน้าต่อไป
สองข้างทางตรงทางเข้ามีป้ายบอร์ดวางเรียงเป็นแถว บนนั้นมีภาพโปสเตอร์และภาพถ่ายเกี่ยวกับการกู้ภัยพายุไต้ฝุ่นที่ทั้งตื่นเต้นระทึกขวัญ ซาบซึ้งกินใจ และอบอวลด้วยความอบอุ่น