กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฮั่วตงหลินเพิ่งจะไปแลกไก่กลับมาตัวหนึ่ง ก็เผชิญหน้ากับซุนเซี่ยงเฉียนตรงประตูใหญ่เข้าพอดี
พอเห็นเขา ซุนเซี่ยงเฉียนก็แทบจะเกิดอาการผวา ขาแข้งเริ่มอ่อนแรงไปหมด
กลัวเหลือเกินว่าปากที่เย็นชาไร้ความรู้สึกคู่นั้นจะเอ่ยคำว่า “ฝึกเพิ่ม” ออกมาเป็นประโยคถัดไป เขาจึงชิงพูดขึ้นก่อนว่า “ผู้เฒ่าฮั่ว นายจะรับเป็นญาติอุปถัมภ์กับผู้เฒ่าเซวียเหรอ”
ฮั่วตงหลินเลิกคิ้ว “ไม่มีเรื่องแบบนั้น เด็กนึกสนุกเลยร้องเรียกส่งเดช คนข้างนอกรู้กันหมดแล้วเหรอ”
“เปล่าหรอก ฉันเพิ่งได้ยินมาตอนอยู่ที่บ้านตระกูลอวี๋น่ะ”
ฮั่วตงหลินไม่ตอบคำ ดวงตาสีดำคู่คมสงบนิ่งล้ำลึก มองเขาอย่างไร้อารมณ์
ซุนเซี่ยงเฉียนนึกถึงประวัติเดิมอันโชกโชนของตัวเองขึ้นมา จึงรีบยกมือสาบาน “ฉันไม่ได้เอาไปพูดต่อแน่นอน”