ตอนที่ 106 เฮยตั้นจะได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว ตอนแรก

“ฉันทำเองดีกว่า...”

“อยู่นิ่ง ๆ!”

เจียงหนิงหนิงงอนิ้วเท้าหดหนีไปด้านหลัง ทว่ากลับถูกฝ่ามือดั่งคีมเหล็กจับยึดข้อเท้าเอาไว้ หนังด้านจากการจับทวนตรงกลางฝ่ามือของเขาเสียดสีผ่านข้อเท้าอันเย็นเยียบของเธอ ก่อนจะจุ่มลงไปในน้ำอุ่น

เธอเม้มริมฝีปากแน่น จ้องมองหยาดเหงื่อที่ไหลกลิ้งอยู่ตรงท้ายทอยตามการเคลื่อนไหวของเขา ระลอกคลื่นน้ำสั่นไหวจนเงาตรงกระดูกคิ้วของเขาแตกกระจาย

ผู้ชายที่เย็นชาราวกับก้อนเหล็กคนนี้ ยามที่ความอ่อนโยนละลายออกมาจากคิ้วอันคมเข้ม กลับนุ่มนวลยิ่งกว่าหิมะในฤดูใบไม้ผลิเสียอีก

เท้าทั้งสองข้างแช่อยู่ในน้ำสักพัก ก็ถูกเขายกขึ้นมาวางไว้บนหัวเข่าอีกครั้ง คราบน้ำที่ไหลหยดลงมาจากส้นเท้าทำให้กางเกงทหารของเขาเปียกชุ่ม

การเคลื่อนไหวที่นวดคลึงฝ่าเท้าแผ่วเบายิ่งกว่าการปลดชนวนระเบิด

“วิชาฝีมือนี้ไปเรียนมาจากใครอีกล่ะเนี่ย”