เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากเสร็จสิ้นการฝึกซ้อมช่วงเช้าตามปกติ
ฮั่วตงหลินอาบน้ำเสร็จ ก็หยิบกล่องข้าวไปซื้อข้าวที่โรงอาหาร
ตลอดทางที่เดินมา ไม่ว่าทหารใหม่หรือทหารผ่านศึกพอเห็นเขาต่างก็หันหลังเดินหนี ทว่าพอเขาเดินผ่านไปแล้ว กลับแอบเงยหน้าชำเลืองมองมาอีก
สายตานานัปการจากทุกสารทิศเคลื่อนไหวตามฝีเท้าของเขา ราวกับเขาเป็นเป้าเคลื่อนที่
แม้กระทั่งพลาธิการที่ตักข้าวให้ ก็ยังมีท่าทีอยากพูดแต่หยุดไว้
เมื่อเห็นเช่นนั้น ฮั่วตงหลินก็ขมวดคิ้วแน่นยิ่งขึ้น ใบหน้าบูดบึ้งดำคล้ำ รอบกายถูกปกคลุมด้วยบรรยากาศกดดัน
ไม่มีใครกล้านั่งข้าง ๆ รีบโกยข้าวเข้าปากสองสามคำแล้วเผ่นหนี
บริเวณรอบตัวเขาจึงกลายเป็นเขตสุญญากาศไปโดยปริยาย
“หัวหน้าหน่วยฮั่ว ผู้บัญชาการอาวุโสเรียกคุณไปพบ” ในตอนนั้นเอง ทหารรักษาการณ์ก็รีบร้อนวิ่งเข้ามาในโรงอาหารเพื่อรายงาน