เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กวนเหวินเสวี่ยส่งเสียงขึ้นมากะทันหัน เธอควานหาช็อกโกแลตออกจากกระเป๋าแล้วยื่นไปให้ตรง ๆ พลางเน้นย้ำอย่างตั้งใจ “ช็อกโกแลตนี้ราคาไม่ถูกเลยนะคะ อีกทั้งยังสะอาด ฉันยังไม่เคยกินเลย”
ช็อกโกแลตประเภทนี้ต้องไปซื้อที่ร้านมิตรภาพเท่านั้น เมื่อแกะบรรจุภัณฑ์ด้านนอกออก ด้านในเป็นสีขาว
ทุกคนมองดูพลาง จุ๊ จุ๊ ชื่นชมด้วยความแปลกใจ
พวกเขาเพิ่งจะรู้เป็นครั้งแรกว่า ที่แท้ช็อกโกแลตก็มีสีขาวด้วยเหมือนกัน
จะว่าไปแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าแม้การที่กวนเหวินเสวี่ยแอบอ้างเอาความดีความชอบจะไม่ค่อยดีนัก แต่ในยามคับขันกลับยินดีจะยื่นมือเข้าช่วยชีวิตคน ความประพฤติโดยรวมก็ยังถือว่าใช้ได้อยู่
สถานการณ์เร่งด่วน ฮั่วตงหลินจึงเอ่ยคำว่า “ขอบใจ” ออกมาคำหนึ่ง โดยไม่สนใจว่าจะมีความบาดหมางเก่าก่อนอะไรกันหรือไม่ เขาบิออกเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วป้อนให้เจียงหนิงหนิงกิน
กวนเหวินเสวี่ยไม่กล้าสบดวงตาสีดำคู่นั้นตรง ๆ นิ้วมือบีบสายช่องเก็บของไว้แน่น