ตอนที่ 74 ขอร้องละแม่

“แม่ลืมแล้วเหรอ คราวก่อนพวกเราเพิ่งคุยโทรศัพท์กับพ่อไปเองนะ พ่อเข้าร่วมการกู้ภัยอยู่ที่เมืองเจียงมาตลอดเลย”

เซี่ยเซี่ยไม่กล้ามองสบตาแม่เลยแม้แต่น้อย ก้มศีรษะเล็ก ๆ ลง ผมเปียสองข้างบนหัวดูมีพิรุธและไม่มั่นใจอยู่บ้าง

ร่างกายเล็กจ้อยสะกดกลั้นอารมณ์จนสั่นเทาไม่หยุด

เจียงหนิงหนิงจมูกแสบแปลบ มีหรือจะไม่เข้าใจเรื่องราว จึงรีบอธิบายว่า “แม่ยังถ่ายภาพถ่ายพ่อไว้ตั้งหลายใบ เดี๋ยวจะให้คุณน้าเหวินช่วยล้างอัดรูปออกมาให้นะ...”

จากนั้นเธอก็เห็นดวงตาคู่นั้นของลูกชายค่อย ๆ แดงก่ำขึ้นทีละน้อย

หยาดน้ำตาร่วงพรูลงมาราวกับคนบ้าคลั่ง

ในแววตาที่พร่ามัวยังแฝงไว้ด้วยการอ้อนวอนขอร้องอยู่หลายส่วน

แม่ ให้ฉันหลอกแม่ แล้วแม่ก็หลอกพวกเราต่อไปจะได้ไหม

มือน้อย ๆ คว้าชายเสื้อของเธอไว้เบา ๆ ปลายนิ้วออกแรงจนเปลี่ยนเป็นสีขาว

ได้โปรดเถอะนะแม่...