ตอนที่ 72 ของขวัญที่เฮยตั้นให้หนิงหนิง

คืนนั้น ฮั่วจ่านจี๋นอนไม่หลับอยู่คนเดียวในเต็นท์เป็นเวลานาน ในที่สุดก็ทนรับการประณามจากมโนธรรมไม่ไหว

เขาคลี่กระดาษและพู่กันออก จรดปากกาเขียนทันที—

“หวังว่าสหายกวนจะสบายดีเมื่อเปิดอ่านจดหมาย คุณดูเหมือนจะเข้าใจเจ้าหน้าที่เสี่ยวเจียงผิดไปแล้ว ฉันรู้สึกว่าเธอไม่ค่อยเหมือนคนที่เห็นแก่ตัวอย่างที่คุณพรรณนาไว้สักเท่าไหร่…”

อีกด้านหนึ่ง

เจียงหนิงหนิงก็ได้รับรายงานผลตรวจเลือดจากพยาบาลหน้ากลมมาแล้วเช่นกัน เหมือนกับในความทรงจำไม่มีผิดเพี้ยน เป็นเลือดกรุ๊ปเอจริง ๆ

เหนือศีรษะพลันมีเงาทอดทับลงมา

ฮั่วตงหลินสวมเครื่องแบบทหารตัวใหม่ที่สะอาดสะอ้าน ทั้งยังล้างหน้ามาด้วย

นอกจากสีหน้าที่ซีดขาวอยู่บ้าง เขายังคงดูมาดมั่นสง่างามเปี่ยมบารมี อานุภาพกดดันผู้คน

แผ่นหลังของเขาเหยียดตรง สองมือทอดลงข้างตะเข็บกางเกงตามธรรมชาติ ใช้สายตาอันดำขลับคู่นั้นจดจ้องมองเธอ