ตอนที่ 44 ภาพร่างสะกดสายตาทุกคน

บนกระดาษวาดภาพเป็นภาพลักษณ์ภรรยาเหล็ก ศีรษะโพกผ้าขนหนูสีขาว บนบ่าแบกพลั่วเหล็กกับปืนเหล็กไขว้กันเป็นรูปตัวเอกซ์

ด้ามพลั่วเหล็กพันล้อมด้วยรวงข้าวสาลีกับสมอฝ้าย ปลายสุดกลายสภาพเป็นปลายปากกาหมึกซึม

ด้ามไม้ของพลั่วเหล็กไล่ระดับเฉดสี จากสีเรือแดงหนานหูปี 1921 ค่อย ๆ เปลี่ยนผ่านไปสู่สีแดงธงชาติปี 1976

ด้านหลังเป็นระลอกคลื่นรวงข้าวสาลีซ้อนทับสลับกับเสาไฟฟ้าแรงสูง รวงข้าวสาลีมีทั้งหมด 76 เมล็ด เพื่อรำลึกถึงปี 1976 โทนสีหลักใช้สีแดงอิฐกับสีเหลืองทอง คารวะแก่นาขั้นบันไดต้าไจ้และเตาถลุงเหล็กอันกัง

เพียงแต่ว่า...

“ทำไมปืนเหล็กถึงไขว้กับพลั่วเหล็กล่ะ” เหวินซิ่วอิงขบคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ

เจียงหนิงหนิงอธิบายอย่างสุขุม “มือหนึ่งปกป้องผลพวงการปฏิวัติ อีกมือหนึ่งสร้างสรรค์ชนบทใหม่แห่งสังคมนิยม นี่แหละคือภารกิจคู่ของสตรีแห่งยุคใหม่”