ตอนที่ 42 ปมฝังใจวัยเด็กของฝาแฝดชายหญิง

เมื่อวานยายไช่รับปากว่าจะทำขนมดอกเหมยให้สองถวนจื่อกิน ไม่ได้คิดหวังของตอบแทนจากเจียงหนิงหนิงเลย

เธอตั้งใจนำหมูแผ่นที่ทำเองกับมือมาส่งถึงหน้าประตู กลิ่นหอมหวานของเนื้อหมูลอยแตะจมูก เห็นชัดว่าใส่เครื่องจัดเต็ม ยายไช่ก็พลันแย้มยิ้มจนตาหยีแทบมองไม่เห็นฟัน

“นั่งรอสักประเดี๋ยวนะ ฉันจะปอกแอปเปิ้ลให้พวกเธอสองสามคนกิน”

ยุคสมัยนี้ผลไม้นั้นล้ำค่าหายากยิ่งกว่าเนื้อหมูเสียอีก เจียงหนิงหนิงรีบดึงมือเธอไว้ “ฉันยังมีธุระต้องไปหาพี่เหวิน อยากปรึกษาเธอเรื่องเซี่ยเซี่ยกับหม่านหม่านเข้าเรียน วันหน้าค่อยมาเยี่ยมใหม่นะคะ”

ยายไช่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ ในใจรู้สึกชื่นบานสบายอารมณ์ยิ่งนัก

“ไม่เสียเวลาแค่สองสามนาทีนี้หรอก ฉันจะไปค้นหาหนังสือการศึกษาขั้นต้นของหลานชายออกมา เธอจะได้ถือกลับไปด้วยพอดี”