ตอนที่ 40 การลุกขึ้นสู้ของเหล่าภรรยาทหาร

“มีคุณอยู่ ฉันไม่กลัวเลยสักนิด” เจียงหนิงหนิงเอ่ยเสียงหวาน

เมื่อสบเข้ากับดวงตาสารทอันกระจ่างใสเป็นประกายของเธอ ฮั่วตงหลินก็ประหม่าขึ้นมาอย่างหาได้ยาก มุมปากเพิ่งจะยกยิ้มขึ้นมา ด้านข้างพลันมีเสียงประชดประชันแว่วดังขึ้น:

“ใช่สิ เพราะสหายไข่ดำดุกว่าพวกค้ามนุษย์บนรถไฟเสียอีก แม่ไม่กลัวคนเลว กลัวแต่ไข่ดำ”

“……”

สองถวนจื่อไม่รู้ไปนั่งอยู่ตรงธรณีประตูตั้งแต่เมื่อไหร่ สองมือเท้าคาง

สีหน้าอมทุกข์ถอดแบบเดียวกันเป๊ะ

หม่านหม่านมองฮั่วตงหลิน พลันเบะปากน้อย ๆ ดื้อดึงไม่ยอมร้องเรียกพ่ออีกต่อไป

ฟังดูสิอะไรกันคือสหายไข่ดำ เจ้าเด็กเหลือขอนี่จงใจชัด ๆ

ใบหน้าของฮั่วตงหลินดำคล้ำอย่างประหลาด

สองพ่อลูกตาโตจ้องตาเล็ก ไม่มีใครยอมแพ้ใคร