เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แต่จางอวิ๋นก็เป็นมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อคนหนึ่งเช่นกัน เธอคิดว่าตัวเองชินชากับความน้อยเนื้อต่ำใจไปแล้ว
ทว่าในยามนี้ กลับมีคนมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนเจือความเวทนา พร้อมกับเอ่ยกับเธอว่า “หลายปีมานี้ลำบากเธอแล้วนะ” หัวใจพลันรู้สึกเปรี้ยวปร่าจนทนไม่ไหว
“พี่สะใภ้จาง ผู้ชายของเธอแค่โดนขังชั่วคราวไม่กี่วัน พอรับการสอบสวนเสร็จก็ถูกปล่อยตัวออกมาแล้ว เงินเบี้ยเลี้ยงก็ยังจ่ายตามปกติ ชีวิตก็ยังคงต้องดำเนินต่อไป”
“ฉันรู้ว่าคำพูดบางอย่างไม่ควรเป็นฉันที่พูด แต่ฉันรู้สึกคับแค้นใจแทนเธอจริง ๆ นะ!
ทั้งในเรือนนอกเรือนเธอเป็นผู้รับผิดชอบหลัก จัดการดูแลบ้านช่องจนเป็นระเบียบเรียบร้อย หน้าตาก็ดูมีวาสนาแถมยังเก่งกาจถึงเพียงนี้
แต่ตระกูลจ้าว รวมถึงผู้ชายของเธอ เคยเห็นสิ่งที่เธอทุ่มเทลงไปบ้างไหม”