เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“แม่ ฉันจะไม่สนใจสหายไข่ดำอีกต่อไปแล้ว”
หม่านหม่านร้องไห้จนผล็อยหลับไป
เด็กน้อยซุกอยู่ในอ้อมอกของแม่ จมูกแดงก่ำด้วยความน้อยใจ แม้กระทั่งละเมอก็ยังกล่าวหาอย่างเจ็บแค้นว่าพ่อใจร้าย
เจียงหนิงหนิงตบหลังเขาเบา ๆ ปลอบประโลมอย่างอ่อนโยนสองสามคำ
ก้อนแป้งน้อยพลิกตัว มุมปากยกสูงขึ้น ดูเหมือนจะฝันถึงเรื่องน่ายินดีอะไรกันบางอย่าง
เจียงหนิงหนิงดึงมุมผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเขาไว้ทันที สายตากวาดมองใบหน้าน้อย ๆ นุ่มนิ่มของเซี่ยเซี่ย
เมื่อเห็นว่าลูกสาวก็หลับสบายเช่นกัน จึงหอมแก้มแต่ละคนหนึ่งที ดับแสงไฟ แล้วหลับตาลงนอนเช่นกัน
อาจเป็นเพราะตอนกลางวันเกิดเรื่องขึ้นมากเกินไป หรืออาจเป็นเพราะที่นอนยังแข็งเกินไป การนอนหลับครั้งนี้จึงไม่ค่อยสงบสุขนัก
สะลึมสะลือตื่นขึ้นมาซ้ำ ๆ หลายครั้ง พอลืมตาขึ้นมาอีกที นอกหน้าต่างยังคงมืดสนิท