เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เธอย่อกายลงอย่างว่าง่าย
ได้ยินเจียงหนิงหนิงพูดกับก้อนแป้งน้อยทั้งสองด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ปูนำมาทำอาหารได้อร่อยมากเลยนะ ทั้งนึ่ง รสเผ็ดหอม ดองสด อบวุ้นเส้นกระเทียมสับ หม้อไฟเนื้อปู ไข่ปูยังแยกเอาไปทำบะหมี่ไข่ปู ซาลาเปาไข่ปูได้อีก...”
โครก~ โครก~
โก่วตั้นกลืนน้ำลายไม่หยุด ในสมองเต็มไปด้วยเรื่องกิน ไม่มีความหวาดกลัวต่อปูหลงเหลืออยู่อีกเลย เขาหันขวับไปแหกปากร้องเรียกให้แม่ของตนซื้อ
“เจ้าเด็กเหลือขอ” ปากของเหวินซิ่วอิงก่นด่า แต่มือก็ไม่หยุดขยับ
เจียงหนิงหนิงเห็นเธอเลือกได้ไม่ค่อยดีนัก เอาแต่เลือกตัวใหญ่ ปูในฤดูหนาวเลือกยากมาก ตัวใหญ่อาจจะกลวงข้างใน ส่วนบางตัวที่ขนาดเล็ก เนื้อกลับแน่นเต็ม ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญก็ถูกหลอกได้ง่าย
ฟังจากสำเนียงของเหวินซิ่วอิงน่าจะมาจากทางจิงตู คาดว่าคงติดตามกองทัพแล้วได้รับการโยกย้ายกำลังงานมาที่เกาะกลางทะเล