กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“หรือไม่อย่างนั้นคุณพาพี่ฉางกวงไปนอนพักที่หอพักชั่วคราวสักสองวันก่อนดีไหม”
เจียงหนิงหนิงแอบกดไลก์ให้เจ้าตัวน้อยสุดชื่นใจทั้งสองคนอยู่ในใจ ทว่าสีหน้ากลับแสร้งทำเป็นลำบากใจพลางเอ่ยว่า “เด็ก ๆ ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยเจอคุณ ย่อมมีความเหินห่างเป็นธรรมดา พวกคุณลองทำความคุ้นเคยกันสักสองวันก่อนดีไหม”
ฮั่วตงหลินมองเธออย่างสุขุมเยือกเย็น เปลือกตาของภรรยาหลุบต่ำ ขนตายาวงอนเส้นบางสั่นไหวเบา ๆ ดูเหมือนจะกลัวตนอยู่บ้างเช่นกัน
ภาพลักษณ์ของเขาในยามนี้ชวนให้ผู้คนหวาดกลัวจริง ๆ
“ตกลง”
เขาตอบตกลงอย่างตรงไปตรงมา
ทำความคุ้นเคยสักสองวันก่อน แล้วค่อยถอดกางเกงลูกชายคนโตมาฟาดสักยก
หม่านหม่านรู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลังขึ้นมาโดยไร้สาเหตุ แต่พอได้ยินว่าพ่อหมีจะไม่นอนกับตน ก็ดีใจจนกระโดดตัวลอย “แม่ น้องสาว พวกเราไปดูบ้านใหม่กันทั้งครอบครัวเถอะ”
คำว่า “ครอบครัว” นี้ย่อมตัดพ่อไข่ดำออกไปตามระเบียบ
ฮั่วตงหลินสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะหันหลังเดินออกจากประตูไป