ตอนที่ 16 ขึ้นเกาะแล้วนะ

หญิงชราสวมเสื้อผ้าสีน้ำเงินครามที่ทั้งตัวไม่มีรอยปะแม้แต่จุดเดียวกลอกตาไปมา ถือชามใหญ่เดินเข้ามา พลางเอ่ยขออาหารอย่างหน้าด้าน ๆ “พวกคุณกระเพาะเล็ก กินไม่หมด แบ่งให้คนแก่อย่างฉันสักหน่อยสิ”

หญิงสาวหน้าตาสะสวยอย่างเจียงหนิงหนิงคงหน้าบาง ไม่มีทางปฏิเสธคำขอของเธอต่อหน้าผู้คนแน่นอน

“ได้สิ” เจียงหนิงหนิงพยักหน้าจริง ๆ

“สาวน้อยเธอช่างจิตใจดีจริง ๆ ออกมาข้างนอกก็ควรช่วยเหลือซึ่งกันและกัน” หญิงชรายิ้มระรื่นพลอยได้ใจ “ซาลาเปาก็แบ่งปันให้ฉันสักสองสามลูกด้วยสิ”

ฝาแฝดชายหญิงพอได้ยินคำนี้ก็ร้อนใจขึ้นมาทันที

เมื่อก่อนย่าก็เคยได้คืบจะเอาศอก ค่อย ๆ ควบคุมแม่แบบนี้เช่นกัน

เจียงหนิงหนิงใช้สายตาอ่อนโยนปลอบโยนพวกเขา แล้วยื่นมือขาวผ่องออกไปตรงหน้าหญิงชรา

“น้ำพริกผัดช้อนละห้าหยวน คุณอยากได้กี่ช้อนล่ะ”

หญิงชราระเบิดอารมณ์ทันที “ทำไมเธอไม่ไปปล้นเอาเลยล่ะ”

ห้าหยวนเชียวนะ!