ตอนที่ 6 ขายตำแหน่งงาน

รอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้าของเจียงหนิงหนิงยังคงไม่เปลี่ยน ราวกับมองไม่ออกถึงบรรยากาศคุกรุ่นด้วยกลิ่นดินปืนระหว่างแม่สามีกับลูกสะใภ้ตระกูลจู เธอทำตัวประหนึ่งเป็นเจ้าบ้านเสียเองโดยจูงป้าจูเดินเข้าไปข้างใน พร้อมกับเอื้อมมือปิดประตู

ลูกสะใภ้ทั้งสองคนของตระกูลจูโมโหจนแทบจะถลนลูกตาออกมา

ดูท่าทางอ่อนแอเปราะบางของเจียงหนิงหนิงสิ นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นคนหน้าหนาเช่นนี้

สรุปแล้ววันนี้ยังไงก็ต้องขอยืมธัญพืชให้ได้ใช่ไหม

พอเจียงหนิงหนิงอ้าปาก ก็เอ่ยถ้อยคำหวานหูออกมาสองสามประโยค “ขอบคุณป้าจูนะ ฝีมือนึ่งหมั่นโถวชิ้นใหญ่ของป้าเรียกได้ว่าเป็นเลิศจริง ๆ ทั้งฟูนุ่มขนาดนั้น เมื่อครู่ฉันกินทีเดียวสองก้อนรวดเลย”

คำพูดนี้เอาอกเอาใจจนใบหน้าที่เดิมทียังขมวดคิ้วมุ่นของป้าจูคลี่ยิ้มบานประหนึ่งดอกไม้บานทันที “เด็กคนนี้นี่ เกรงใจจริงเชียว”