กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 504 เจ้าช่างถือมั่นในรัก
นางลูบท้อง ขมวดคิ้วแน่นมาก บ่นว่า “เจ้าเอาแต่เป็นเช่นนี้ เดินไม่ให้เสียงเลย ไม่กลัวข้าตกใจหรือ”
เซี่ยจิ้นไป๋วางมือบนไหล่นาง ยิ้มว่า “กลางวันแสก ๆ ใจช่างน้อยเสียจริง”
หากเป็นยามค่ำคืน เขาก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้เงียบ ๆ เช่นนี้
จ้าวซื่อเจี๋ยที่อยู่ข้าง ๆ ก็ได้สติในยามนี้ รีบลุกขึ้นคารวะ “คารวะองค์ชาย”
“ไม่ต้องมากพิธี” เซี่ยจิ้นไป๋โบกมือ
เขานั่งลงบนม้านั่งหินข้างชุยหลิงเหยา แล้วชี้ไปที่ม้านั่งตรงข้าม “นั่งเถิด พวกเจ้าคุยอะไรกันบ้าง”