กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 494 ลอบเข้ายามมืด
อย่างไรเสียนางอยู่คนเดียว มีเวลามากพอจะค่อย ๆ คืนดีกับตนเอง ค่อย ๆ ปรับใจให้ลงตัว
พอจิตใจผ่อนคลาย ความง่วงก็ตามมาทันที เปลือกตาของเฉินหมิ่นโหรวค่อย ๆ ปิดลง นางไม่ขัดขืน พลิกตัวนอนหลับสนิท
ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น นางรู้สึกได้ราง ๆ ว่าเตียงข้างตัวยุบลงเล็กน้อย
ร่างร้อนของชายเข้ามาชิด กลิ่นอายของเขาก็รุกรานตามมา
แนบแน่นห่อหุ้มนางทั้งตัว