กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 489 ช่างโง่เขลาจริง ๆ
ห่างการมีคนอยู่นาน หีบห่อที่นำมาก็ยังไม่ทันจัดออกมา
ทั้งโถงนอกจากโต๊ะเก้าอี้ไม่กี่ตัวแล้ว ของประดับอื่นแทบไม่มีเลย
บิดาเฉินมองไปรอบ ๆ ขมวดคิ้วแน่น “หยาบง่ายเกินไป เจ้าอยู่ที่นี่ หากแพร่ข่าวออกไป ย่อมเสียหายต่อฐานะ”
ฐานะอะไรเล่า
ไม่ว่าจะเป็นบุตรสาวเอกคนโตของตระกูลเฉิน หรือชายาซื่อจื่อแห่งจวนกั๋วกง หรือยิ่งไปกว่านั้นกั๋วหมิงฟูเหรินระดับสามแท้
ล้วนไม่ควรอยู่ในที่เช่นนี้
เฉินหมิ่นโหรวยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นเส้นผมข้างขมับที่ขาวขึ้นของบิดา ลำคอราวกับมีก้อนสำลีอุดตัน