กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 475 เขยกินน้ำใส่
สายตาจ้าวซื่อเจี๋ยเย็นเยียบลงทีละนิด ใจมอดดับสิ้นหวัง
เขาจ้องมองคนตรงหน้าอย่างนิ่ง ราวกับจะรู้จักนางใหม่ทั้งคน มองทะลุเปลือกเนื้อของนาง ไปดูว่าข้างในนั้นมีหัวใจอยู่หรือไม่
เนิ่นนาน เขาหลับตาลงครู่หนึ่ง กล่าว “หย่าร้างได้”
มือที่ซ่อนในแขนเสื้อกำแน่นขึ้น พลันความเจ็บก็แล่นมา เฉินหมิ่นโหรวฝืนยิ้มออกมา “ขอบคุณ”
นางพูดว่า ขอบคุณ
รสคาวหวานผุดขึ้นในลำคอ จ้าวซื่อเจี๋ยกลืนลงไปฝืน ๆ ใบหน้าขึ้นสีแดงแปลก ๆ กล่าว “มาถึงขั้นนี้แล้ว
ระหว่างเราพอจะพูดความจริงจากใจกันสักสองสามคำได้หรือไม่”
อยู่ด้วยกันแต่เด็ก แต่งงานกันตั้งแต่อายุน้อย ยี่สิบกว่าปีของกาลเวลา พวกเขาได้หลอมรวมเข้าในชีวิตของกันและกันไปนานแล้ว