ตอนที่ 466 ปลอบใจ

ตอนที่ 466 ปลอบใจ

เซี่ยจิ้นไป๋หลับตาลงแน่น วงแขนรัดกระชับขึ้น ริมฝีปากแนบลงบนเรือนผมของผู้ที่อยู่ในอ้อมกอด

เสียงแหบพร่า “เรื่องแต่ก่อนไม่ต้องพูดถึงอีก แต่เหยาเหยา เจ้าต้องรับปากข้า

ไม่ว่าเจ้าจะเคยมีใจให้เขามากเพียงใด ต้องเก็บคืนมาให้หมด ในใจเจ้าอนุญาตให้มีเพียงข้าคนเดียว เข้าใจหรือไม่”

นี่คือเส้นตายของเขา

ส่วนเรื่องอื่น ในเมื่อไม่อาจแก้ไขได้แล้ว เขาก็ได้แต่ยึดเส้นตายนี้ไว้ให้มั่น

— ในใจของนางต้องมีเพียงเขาเท่านั้น ต่อให้เป็นตัวเองในอีกโลกหนึ่ง ก็ไม่อนุญาตให้ยึดครองแม้เสี้ยวเดียว

ชุยหลิงเหยาตะลึงงันไปครู่หนึ่ง

ในที่สุดก็เข้าใจถึงจุดที่เขาติดใจ จากนั้นความละอายอันรุนแรงก็พวยพุ่งขึ้นมา