กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 464 ข้า…ข้ากลับมาแล้ว
จ้าวซื่อเจี๋ยปกป้องนางได้ดีถึงเพียงนั้น ภายใต้กฎเกณฑ์อันเข้มงวดของตระกูลเฉินก็ยังไม่เคยขัดขืนนิสัยของนาง
ส่วนเขาในเวลานั้น เป็นเพียงสุนัขสิ้นบ้านที่แม้แต่แม่ผู้ให้กำเนิดก็ยังปกป้องไม่ได้
เขาจะกล้าเห็นแก่ตัวเพียงเพื่อตนเอง ดึงให้นางก้าวเข้าไปในถ้ำมังกรรังพยัคฆ์อย่างตระกูลหลี่ได้อย่างไร
ไม่กล้าหรอก
เมื่อหวนนึกถึงอดีตอันต่ำต้อยขลาดกลัว เปี่ยมด้วยความขมขื่นอดกลั้นเหล่านั้นอีกครั้ง
ลูกกระของหลี่เยว่หลี่ขยับขึ้นลง เอ่ยเสียงแหบ “ข้าไม่เคยอิจฉาใคร นอกจากจ้าวซื่อเจี๋ย”
มิใช่อิจฉาชีวิตที่ราบรื่นของเขา หากแต่อิจฉาที่เขามีคู่หมั้นหญิงที่ทั้งใจทั้งตาล้วนมีแต่เขา